Een week was precies de tijd die Zeinab nodig had om te ontdekken dat het werken bij de Gemiva-SVG Groep helemaal leuk is. “In 2016 startte ik met de opleiding Medewerker Maatschappelijke zorg & Verzorgende IG. Ik wist niet wat voor stage ik wilde doen, ik had totaal geen kennis van de gehandicaptenzorg. Maar locatie Swetterhage was lekker dichtbij, dus ik dacht: laat ik het daar maar eens proberen. En ik werkte er nog maar een week en ik had het al super naar mijn zin!”

Net een dorp

Van meet af aan voelde Zeinab zich als een vis in het water op Swetterhage. “Het is zó gezellig hier. Net een dorp!” vertelt Zeinab.
Ze begon op de laagniveaugroepen van de Zwartbontweide en Jakweide. Daarna ontwikkelde ze zich zo dat ze nu haar stage doet en tevens als invaller werkt. Op het MBO Rijnland college volgt Zeinab de opleiding Persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen.
 

Bijna geen fixaties

 Aan de specifieke doelgroepers op de Jakweide gaat de coronacrisis niet ongemerkt voorbij, zo heeft Zeinab ervaren.“Het is voor veel cliënten moeilijk te begrijpen. Ze kunnen het virus niet zien, niet aanraken. Als je het uitlegt begrijpen ze het wel. Maar de volgende dag vragen ze toch: wanneer is het over? En dan leg ik het maar weer een keer uit. Zo komen we er met z’n allen doorheen. En het mooie is: we hebben in deze periode bijna geen fixaties hoeven doen.”

Naar en raar

 Als ik vraag of Zeinab zichzelf op haar werk beschermd voelt betrekt ze de vraag vooral op de cliënt, als een volbloed zorgverlener die vooral kijkt naar de zorg voor de cliënt en die de zorg voor zichzelf een beetje vergeet.
“Jazeker,” antwoordt ze. “Ik voel me beschermd. Ik ga niet onnodig naar buiten, zie weinig familie. Ik vind het onverantwoord om risico te lopen als je met deze kwetsbare groep werkt. Ik ga wel naar mijn oma, maar houd afstand.”
En afstand houden met de cliënt? Hoe gaat dat in z’n werk?
“Ja, dat is heel lastig. Cliënten vinden dat naar en raar. Ze slaan een arm om je heen en dan moet ik zeggen: nee dat is niet de bedoeling. Echt sneu vind ik dat. Dan zeg ik: kom, we geven elkaar een high five en dan gaan we daarna handen wassen.”

We hadden er toch niet aan moeten denken dat we het in die hele coronatijd zonder Zeinab en al die andere blij makende stagiaires hadden moeten stellen…
 

Over de auteur

Ernst-Timmer.jpgErnst Timmer is schrijver van literair proza. Jarenlang heeft hij als ambulant woonbegeleider voor de Gemiva-SVG Groep gewerkt, nu is hij webredacteur.

De komende weken onderzoekt hij voor de Gemiva-SVG Groep hoe in de organisatie omgegaan wordt met de ongemakken die het coronavirus veroorzaakt.


Het coronavirus en de maatregelen die de verspreiding ervan moeten tegengaan worden overal in onze organisatie beleefd. Maar overal is het anders. Er is verdriet en pijn, maar er zijn ook mooie oplossingen om het leed te verzachten. 

Ernst wil de veerkracht laten zien van de cliënten en medewerkers. Hij praat met hen over hun coronaleven en –werk. In korte stukjes vertel hij wat hij in telefoongesprekken te horen krijgt.