Onze ambulante medewerkers proberen hun cliënten zoveel mogelijk op afstand te begeleiden. Maar hoe werkt dat wanneer je in een gezin werkzaam bent? Sandra van der Lans werkt bij de Ambulante Dienst Jeugd Haaglanden. Haar werk is ingrijpend veranderd door de coronamaatregelen. Onze collega Ernst Timmer spreekt Sandra over haar werk.

“Voor simpele opvoedingsvraagjes is begeleiding op afstand prima,” zegt Sandra. “Maar ik werk ook met zogenoemde multiproblemgezinnen. Het werk in die gezinnen is zo complex dat het echt niet lukt om daar weg te blijven.”

Geïmproviseerde snoezelruimte

 Daar komt bij dat veel gezinnen ook worden getroffen door andere coronamaatregelen: het sluiten van scholen en dagbesteding bijvoorbeeld.
“Ik kom in een gezin waarvan een kind een kinderdagcentrum (KDC) bezoekt. Dat kan nu niet meer en dat geeft enorm veel stress in dat gezin. Het is een autistische jongen die zichzelf gaat slaan omdat hij zijn veilige dagritme en houvast van de een op de ander dag niet heeft. Ineens moest ik daar per week vier dagen heen om de dingen in goede banen te leiden. We hebben een geïmproviseerde snoezelruimte gecreëerd, en van het KDC kreeg ik tips om specifiek speelgoed voor hem regelen. Dus eigenlijk kwam ik daar ineens veel vaker dan gebruikelijk.”
Inmiddels is de situatie daar weer een beetje genormaliseerd, zodat Sandra er niet meer zo vaak naartoe hoeft.
 

Scholen werken niet altijd mee

Sandra vindt het lastig dat er alleen maar uitzonderingen worden gemaakt voor kinderen van ouders die werkzaam zijn in vitale beroepen.
“Als je een gezin hebt waarin een gevaarlijke situatie ontstaat doordat de kinderen niet naar school mogen, moet je daar ook vaker heen om een vinger aan de pols te houden. Ik heb geprobeerd ook voor kinderen in zulke situaties een uitzondering te regelen, maar de school weigerde dat. Via de casemanager van het jeugdteam is dat bij de gemeente aangekaart, maar het is niet gelukt.”
Sandra is toen met de casemanager op zoek gegaan naar andere mogelijkheden voor deze kinderen en zij vonden een vorm van dagbesteding met veel sporten en survival-training voor een kind dat in zijn thuissituatie geen kant op kon met zijn energie en emotieregulatie.
 

Oplossingsgericht werken en buiten de lijntjes kleuren

 “En voor een ander kind dat net zou gaan starten in groep 1 op haar nieuwe school heb ik wel kunnen regelen dat zij alvast een paar ochtenden naar school mag komen. En ook haar twee oudere zussen en oudere broer zijn nu op afgesproken dagen welkom op hun school. Mede dankzij de goede samenwerking met de collega’s van de jeugdteams.

En zo kunnen we een heel eind komen als we een beetje buiten de lijntjes kleuren. Maar dan moet je wel begeleiders hebben zoals Sandra, die zich niet laten ontmoedigen als iets niet meteen gaat zoals je het graag ziet. En gelukkig hebben we zulke begeleiders, medewerkers die in oplossingen denken en die niet voor één gat te vangen zijn.
 

Over de auteur

Ernst-(1).jpgErnst Timmer is schrijver van literair proza. Jarenlang heeft hij als ambulant woonbegeleider voor de Gemiva-SVG Groep gewerkt, nu is hij webredacteur.

De komende weken onderzoekt hij voor de Gemiva-SVG Groep hoe in de organisatie omgegaan wordt met de ongemakken die het coronavirus veroorzaakt.


Het coronavirus en de maatregelen die de verspreiding ervan moeten tegengaan worden overal in onze organisatie beleefd. Maar overal is het anders. Er is verdriet en pijn, maar er zijn ook mooie oplossingen om het leed te verzachten. 

Ernst wil de veerkracht laten zien van de cliënten en medewerkers. Hij praat met hen over hun coronaleven en –werk. In korte stukjes vertel hij wat hij in telefoongesprekken te horen krijgt.

Gerelateerde Projecten: