In Lekkerkerk staat boerderij de Elsenhoeve. Hier wonen tien cliënten van de Gemiva-SVG Groep. Daarnaast is de Elsenhoeve ook een locatie waar we dagbesteding bieden aan cliënten die van het landleven houden: dieren verzorgen, werken in de tuin of met de tractor het land op. Binnen in het prachtige gebouw is ook een ruimte voor andere activiteiten, ambachtelijk en creatief, zoals op veel van onze activiteitencentra. 

Wat wij op de Elsenhoeve allemaal doen zou niet gaan zonder alle vrijwilligers die hun bijdrage leveren om al die bruisende activiteiten goed te helpen organiseren. Zij hebben vaak de kennis die daarvoor nodig is.

Maar ja.
In deze coronatijd is het ineens veel rustiger op de boerderij: de dagbestedingscliënten komen niet meer en de vrijwilligers zitten thuis. Hoe is het voor een vrijwilliger om zo plotseling thuis te komen zitten?
 

Met je handen werken

Ik bel met Edwin Limborgh. Een van de meest in het oog springende activiteiten op de Elsenhoeve is het maken van meubels van steigerhout. Edwin is de vrijwilliger die hier met zijn expertise in de bouw een heel belangrijk aandeel levert.

“Ik was bouwkostendeskundige. Die baan hield op en ik heb ook altijd de wens gehad om meer met mijn handen te werken en iets tastbaars te creëren.”
Tja. Zo gaan die dingen. Je kiest een mooi vak, je maakt een paar keer promotie en je ziet jezelf ineens dagen achtereen turen op een computerscherm. Je denkt: was dit het vak waarvoor ik heb gekozen? Ook in de zorg kom je dit verschijnsel tegen.
 

De glimlach om een schroef

Edwin: “Bij de Elsenhoeve heb ik als vrijwilliger mezelf teruggevonden. Ik werk daar drie dagen in de week. We maken daar een prachtig product en ik heb er zoveel plezier in om dit samen met cliënten te doen. Die glimlach waarmee ze een schroef in het hout draaien, het enthousiasme van mijn klusmaatjes en de lol die we samen maken…”

Dat alles is nu stilgevallen voor Edwin.
“Gelukkig zijn er voor de bewoners nog voldoende activiteiten. Alleen voor mij is het even zuur. Ik krijg wel regelmatig foto’s doorgestuurd en is er contact via mail en What’s App. Maar ja, het gemis van mijn trouwe klusmaatjes ervaar ik dagelijks.”
 

Gillend gek

Edwin hoopt dat de versoepelingen die nu zijn aangekondigd zijn werk op termijn ook weer mogelijk maken.
“Dat zijn wel moeilijke beslissingen, hoor. Voor mezelf zeg ik: je moet de dingen betrekkelijk bekijken... het is zoals het is. Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen.”

Gelukkig is het mooi weer en kan Edwin veel duurzame onderhoudsprojecten aan zijn huis uitvoeren. En af en toe een dagje luieren in het zonnetje is voor hem ook geen straf. "In de herfst- en wintermaanden zou ik gillend gek worden!”

Wij denken dat de cliënten van de Elsenhoeve dat wel graag zouden zien: een filmpje van een gillend gekke Edwin.
 

Over de auteur

Ernst-Timmer.jpgErnst Timmer is schrijver van literair proza. Jarenlang heeft hij als ambulant woonbegeleider voor de Gemiva-SVG Groep gewerkt, nu is hij webredacteur.

De komende weken onderzoekt hij voor de Gemiva-SVG Groep hoe in de organisatie omgegaan wordt met de ongemakken die het coronavirus veroorzaakt.


Het coronavirus en de maatregelen die de verspreiding ervan moeten tegengaan worden overal in onze organisatie beleefd. Maar overal is het anders. Er is verdriet en pijn, maar er zijn ook mooie oplossingen om het leed te verzachten. 

Ernst wil de veerkracht laten zien van de cliënten en medewerkers. Hij praat met hen over hun coronaleven en –werk. In korte stukjes vertel hij wat hij in telefoongesprekken te horen krijgt.